15 พ.ย. 2548

มาลีเจ้าโรยรา...หรือใจเรานั้นอ่อนล้า


ร่วงแล้วฤๅไหวใจจะต้าน
ดอกไม้บานแล้วโรยร่วงสะเทือนไหว
เปรียบดั่งสุขวันข้ามคืนมาห่างหาย
ลับลับไปใจหวิวไม่หวนมา
.....
ชีวีมนุษย์ดุจวิถีของดอกไม้
ความสดใสร่วงลาไปบานอีกครั้ง
ใจของเราสร้างพลังดังไม้ใหญ่
หักหัวใจ หักอาลัย มาลัยรา
แล้วเวลาคงพาดอกไม้มาเบิกบาน
......
ในวันที่อ่อนล้า

1 ความคิดเห็น:

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ชอบจังเลย ครับ