24 ม.ค. 2549

แตงกวาและหัวใจ



เคยคิดมั๊ยว่าการค้นหาความสุขและสิ่งที่เราพอใจในชีวิตนั้นต้องยุ่งยากและเหนื่อยแค่ไหนจึงจะเจอ เคยได้ยินบางคนรำพันว่า "ค้นหามาค่อนชีวิตแล้วยังไม่เจอ" ความสุขหน้าตาเป็นอย่างไรหนอจึงจะเรียกว่าเป็นความสุข...อืม! แต่ดูแตงกวาลูกนี้สิ มันกำลังเติบโตอยู่ติดกิ่งก้านที่เลื้อยพันรอบหลักที่ปักอยู่ แปลกนะมันทำให้ฉันตื่นเต้นใจสั่นระริกได้ อย่างนี้คือความสุขหรือเปล่าหนอ

แตงกวาแปลงนี้เป็นต้นที่ปลูกเองและมีน้องๆ ในร้านต้นไม้คอยช่วยดูแล นึกถึงความรู้สึกของตัวเองเวลาที่เคยเจอผลฟักแฟง หรือบวบที่ออกลูกผลที่เขาปลูกไว้ เห็นแล้วก็ตื่นเต้นดีใจชอบดูทุกที ดูไปก็เกิดความรู้สึกดีๆ บอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร สงสัยคงจะชอบเพราะดูมันมีชีวิต แล้วมีผลด้วย แตงกวาแปลงนี้จึงงอกงามขึ้นจากใจที่รอคอยเฝ้าดูอยากเห็นลูกของมัน มาวันนี้ลูกเล็กๆ ของมัน ทำให้รู้สึกว่าความสุขเล็กๆ นี้มีตัวตน

เช้านี้ขณะที่นั่งดูเจ้าแตงกวาพวกนี้ บอกกับตัวเองว่า ไม่ใช่แต่เพียงได้รับผลพวงของมันที่กินได้ แต่มันมีความสุขเข้าไปถึงใจเพราะได้รู้สึกไปถึงคุณค่าในสิ่งที่สามารถสร้างขึ้นมาเองได้ หากเทียบกับราคาที่ซื้อแตงกวาในตลาดกิโลนึงก็ไม่เท่าไหร่ แต่ไม่ได้ผ่านกระบวนการของการสร้างจากความรู้สึก จนรู้สึกรักและหวงแหนเจ้าแปลงผักพวกนี้มาก เพราะมันมีความหมายต่อจิตใจ ช่วยให้ใจอยู่นิ่ง และมีมุมสงบ
ช่วยกล่อมเกลาให้รู้จักอดทนและรอคอย

ยิ่งฉันปลูกผักกินเองได้มากเท่าไหร่ หัวใจฉันก็ยิ่งพองโตและอิ่มเอิบใจเหมือนใบเขียวๆ สดชื่นของเจ้าผักพวกนี้

วันนี้ได้คำตอบกับตัวเองว่า "ความสุขที่แท้จริง อาจจะไม่ต้องดิ้นรนแสวงหายุ่งยากอย่างที่คิด อาจอยู่ใกล้ๆ แค่นี้เอง แค่สร้างความมีชีวิต พึงพอใจกับความสุขและสิ่งเล็กน้อยที่มีอยู่ แล้วเก็บเกี่ยวสิ่งนี้ให้มีคุณค่าต่อจิตใจ" เนี่ยบางทีก็เหนื่อยและท้อในบางเรื่อง แต่เจ้าแตงกวาพวกนี้ทำให้เรายิ้มได้

ไม่มีความคิดเห็น: