20 เม.ย. 2549

ไม่มีชีวิต แต่ให้ความรู้สึก


มีอยู่วันนั่งมองตุ๊กตาพวกปูนปั้นเล็กๆ แล้วก็เกิดคำถามว่า "ทำไมคนถึงเอาเจ้าพวกนี้มาแต่งสวนนะ?" แล้วก็คิดคำตอบเอาเองว่า "สงสัยมันให้ความรู้สึกอะไรสักอย่าง เช่น มันน่ารัก เพราะเราจินตนาการว่ามันเหมือนตัวแทนสิ่งมีชีวิต" ว่าแล้วก็เลยลองเก็บภาพเจ้าพวกนี้ ผลปรากฏว่ามีเพื่อนคนหนึ่งเห็นภาพนี้

เขาถามเราแน่ะว่า "ทำไงถึงได้ถ่ายภาพตอนเจ้าสองตัวนี้มาเจอกันพอดี?" เล่นเอาเรางงแน่ะ ถามกลับไปว่า "เข้าใจว่าไอ้สองตัวนี้มันมีชีวิตจริงๆ เหรอ?" เออเนอะ! เป็นไปได้

อยากจะอำต่อแต่ก็เผลอพูดไปซะแล้วว่าของปลอม

คนก็ช่างปั้นเนอะ

พอพูดถึงเรื่องแบบนี้ ก็จะนึกถึงหนังเรื่องหนึ่งทุกที คือเรื่อง "Cast Away" ที่พระเอกขวัญใจของเรา Tom Hanks เล่น จำได้ว่าตอนนั้นที่ดูจะ in กับฉากที่พระเอกรู้สึกผูกพันอยู่กับลูกวอลเลย์บอลลูกหนึ่ง จากคนที่ถูกกำหนดชีวิตด้วยเวลา ให้ความสำคัญกับงานและอาชีพในสังคม จนไม่มีเวลาแม้แต่ที่จะใส่ใจกับคนที่รัก จากอุบัติเหตุชีวิตที่ทำให้ต้องถูกทิ้งเพียงลำพังไม่มีใครเลย เมื่อรอบตัวว่างเปล่าเป็นเวลาแสนนาน ความผูกพันกับลูกบอลเพียงหนึ่งลูกกับมีผลต่อจิตใจมาก เหมือนกับว่าสิ่งที่เคยคิดว่าสำคัญก็ไม่มีความหมาย สิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะมีความสำคัญกลับมีความหมาย เลยคิดไปว่าบางครั้งความกดดันในเรื่องใดมากๆ ก็อาจจะมีผลทำให้เราเปลี่ยนแปลงความคิดเกี่ยวกับชีวิตก็เป็นได้เนอะ
...เออหนอเราเลยเถิดไปเสียไกล

เจ้าตุ๊กตาห้าตัวนี้เราก็ชอบเหลือเกิน เพราะมองไปทีไรก็เห็นแต่รอยยิ้มเสมอ จึงจับทั้งห้านี้ เปลี่ยนมุมที่นั่งเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศบ่อยๆ

รูปปั้นคางคกพวกนี้ก็เคยคิดว่าจะเอาไปหลอกหมาที่บ้าน ก็ปล่อยให้วิ่งเล่นทีไร ไล่จับคางคกจนน้ำลายเหนียวยืดยาดทุกที อยากรู้ว่า
เวลามันเห็นรูปปั้นเจ้าคางคกพวกนี้มันจะคิดไงนะ..ได้แต่คิดแต่ยังไม่เคยลองดูเสียที

ถึงตอนนี้ก็เลยคิดว่าหากสิ่งไม่มีชีวิต เราสร้างให้มีความหมายกับความรู้สึกเราได้ มันก็น่าจะเป็นทางเลือกหนึ่งให้เรามีมุมเพลินใจได้เนอะ

ไม่มีความคิดเห็น: