พระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์

จากพระธาตุดอยสุเทพ เราตรงต่อไปยัง "พระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์" หรือที่เรียกกันว่า "พระตำหนักแห่งดอกกุหลาบ" ฉันเคยอ่านบทความในวารสารเกี่ยวกับการท่องเที่ยว ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการพาชมนกชมไม้ที่สถานที่แห่งนี้ เขาเล่าว่ามีนกนานาชนิดๆ และมีภาพสวยๆ ของนกชนิดต่างๆ ประกอบให้ดู เห็นแล้วอยากเห็นนกที่พูดมานั้นบ้าง อยากมาเยือนสักครั้ง แต่เมื่อมาถึงจริงๆ ฉันก็ไม่ได้เที่ยวทัศนาอย่างพิจารณาลึกซึ้งนัก ส่วนใหญ่ฉันทัศนาแต่เพียงวิวทิวทัศน์ และดอกไม้งามๆ ฉันจึงไม่ได้เห็นนกอย่างที่เขาบอก ประกอบกับฉันไม่รู้จักนกเอาเสียเลยนอกจากนกกระจอกที่คุ้นตา และนกเขาที่มาทำรังที่บ้าน ระหว่างทางเดินในที่แห่งนี้ ฉันจึงแทบไม่ได้แหงนมองดูฟ้าเลย หรือจะเป็นธรรมชาติของคนเราที่ว่าสิ่งที่เราไม่ได้สนใจ ไม่ได้ใส่ใจเรามักจะมองไม่เห็น

หลังจากชำระเงินค่าบำรุงสถานที่ผ่านประตูเข้าไปเสร็จ ตลอดสองข้างทางเดินไปพระตำหนักก็จะเต็มไปด้วยดอกไม้ ฉันเริ่มได้กลิ่นอายไม้เมืองหนาว พยายามจะมองหาดอกกุหลาบที่ปากต่อปากว่ากันนักหนาว่าที่นี่กุหลาบงาม ก็มองเห็นแปลงกุหลาบมีอยู่หลายแห่ง และมีหลายพันธุ์ เสียดายที่ความรู้เรื่องกุหลาบฉันมีน้อยเสียเหลือเกิน ด้วยส่วนตัวแล้วกุหลาบไม่ใช่ดอกไม้ที่โปรดปราน แต่อาจจะเป็นเพราะช่วงนี้ดอกกุหลาบยังไม่เบ่งบานเต็มที่นัก ฉันจึงไม่ได้มีภาพกุหลาบอลังการงามเบ่งบานมาอวด นอกจากกุหลาบพวงที่ฉันรู้สึกชอบที่มีสีขาว และออกเป็นพวงๆ ตัดกับใบสีเขียวเป็นพุ่มดูสบายตาดี ฉันเคยถามตัวเองว่าทำไมฉันจึงไม่ได้โปรดปรานกุหลาบ ทั้งที่หากดูที่ทั้งสี และดอกแล้วกุหลาบจัดว่าเป็นไม้ที่สวยและมีเสน่ห์ ถึงแม้ไม่ได้ชอบนัก แต่เห็นแล้วก็อดมองไม่ได้ ฉันเองก็ไม่มีคำตอบนอกจากเป็นความรู้สึกมัง นั่นคือกุหลาบนั้นมีหลากสี และโดยภาพรวมคือสีจะสด ฉันคงไม่ชอบสีสด เพราะมันดูร้อนแรงและหวือหวา ประกอบกับหนามแหลมที่ดูเหมือนจะคอยทิ่มตำหากไม่ระวัง กุหลาบจึงยังเป็นข้อกังขากับความรู้สึกของตัวฉันเองอยู่ว่าทำไมเวลาดูแล้วสวย แทบจะหลง แต่กลับไม่ใช่ดอกไม้ที่อยู่ในใจ และนอกจากกุหลาบแบบที่คุ้นตาแล้วที่นี่ยังมีกุหลาบพันปี หรือโรโดเดนดรอนงามเบ่งบานอยู่มากมาย โดยเฉพาะดอกสีขาว

เราเดินกันต่อไป เพื่อมุ่งไปยังพระตำหนัก ในระหว่างทางเดินจะพบกับดอกไม้ของเมืองหนาว จัดวางเรียงรายตามทางเหมือนถนนสายดอกไม้ มีอยู่หลายดอกที่ฉันไม่รู้จัก แต่ก็คุ้นตาตามนิตยสารหรือหนังสือต่างๆ และในระหว่างทางก็เจอเแปลงปลูกฟักทองยักษ์ ชวนให้นึกถึงบรรยากาศฮาโลวีนของฝรั่ง หรือไม่ก็รถฟักทองของเจ้าหญิง รู้สึกว่าเรานิยมปลูกฟักทองยักษ์กันในหลายๆ ที่ นอกจากจะดูแปลกตา สะใจในลูกโตๆ แล้วไม่รู้ว่าเขานิยมรับประทานกันหรือเปล่า ได้ยินมาว่าไม่อร่อยนักสู้ลูกเล็กๆ ของบ้านเราไม่ได้ ก่อนถึงพระตำหนักก็จะมีการปลูกแปลงดอกไม้ลดหลั่นหลั่นอยู่บนพื้นที่ต่างระดับ เราไปยังไม่ถึงพระตำหนักดีนัก เสียดายที่ฉันไปไม่ถึงพระตำหนักสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ที่เพิ่งมารู้ในภายหลังว่าด้านข้างพระตำหนักจะมีซุ้มและลานกุหลาบที่สวยที่สุด และที่พระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์แห่งนี้ก็จะมีกุหลาบพระนามควีนสิริกิติ์ด้วย เลยพลาดโอกาสชม คงต้องไว้ติดตามในโอกาสหน้า