พรรณไม้ในสวนหลวง ร.๙

เมื่อเห็นว่าอากาศกำลังสบาย แดดไม่เปรี้ยงป้างเกินไป ฉันก็ได้ฤกษ์ดีที่จะไปเยือนสวนหลวงกะเขาบ้าง หลังจากที่ได้ยินเสียงล่ำลือมานานว่า คนรักต้นไม้ดอกไม้ก็ต้องหาโอกาศไปเยือนให้ได้นะ มีต้นไม้นานาให้ชมกัน ก็เลยดั้นด้นไปจากรังสิตถึงสวนหลวงใช้เวลาพอประมาณ...ไปถึงที่ก้าวแรกที่เข้าไปก็งง จะเดินยังไงหนอช่างกว้างใหญ่เหลือเกิน ประตูที่เข้าไปเรียกว่าประตูราชาวดี จะเรียกว่าประตูอะไรสังเกตไม่ยากเพราะเขาจะปลูกซุ้มต้นไม้นั้นๆ ตรงปากทางเข้าตามชื่อประตู พอตั้งสติได้ก็เลยเดินล่องไปเรื่อย ฉันสังเกตว่า ที่นี่ปลูกช้องนางม่วงเป็นซุ้มขอบทางเดินเยอะมาก และที่น่าดูน่าชมไม่เบาคือที่นี่มีทุ่งกระเจียวบานย่อมๆ หรือที่เรียกว่า "Tulip of Siam" มีทั้งสีขาว และสีชมพู ชูช่อสลอนนอกจากนี้ก็จะมีการจัดสวนแบบสวนนานาชาติอยู่ด้วย อาทิเช่น สวนจีน, สวนญี่ปุ่น, สวนอังกฤษ หรือสวนฝรั่งเศส เป็นต้น ก็ได้เพลินตาดี

เดินๆ ผ่านซุ้มไม้เลื้อยก็จะมีการปลูกต้นไม้เลื้อยเป็นซุ้มทางยาว มีพรรณไม้เถาหรือไม้เลื้อยปลูกมากมาย อาทิ สร้อยฟ้า, สร้อยอินทนิล, พวงชมพู, ม่วงมณีรัตน์, หมวกจีน, มะลุลี, ดองดึง, อัญชัญ, พวงคราม, ชำมะนาด, อรุณเบิกฟ้า, สายน้ำผึ้ง และยังมีอีกเยอะแยะ ฉันก็เลือนๆ ไปบ้าง เนื่องด้วยไม่ได้บันทึกในตอนนั้น แต่ลองนึกภาพว่าดอกไม้หลายสีสันอยู่คละกันเป็นแถวยาว ก็คงจะนึกถึงความน่าชมออก เดินถึงปากทางซุ้ม จ้ะเอ๋กับต้น "สาละ" เข้า ไม่นึกว่าจะเจอตรงนี้ เคยเจอแต่ในวัด แต่ต้นนี้ดอกสวยจริงๆ อดเก็บภาพมาชื่นชมไม่ได้

มองๆ ดูต้นไม้ใหญ่รอบๆ มีต้นไม้อยู่มากมายที่ฉันยังไม่รู้จักก็มีอยู่เยอะมาก เท่าที่จำได้ก็จะมี ลำดวน, ปีบ, สุพรรณิการ์, กาสะลองคำ, หูกวาง, พะยอม, กระทิง, กาสะลองคำ, ตันหยง, ชงโค, จามจุรี หรือราชพฤกษ์เป็นต้น เสียดายมาช่วงที่ดอกไม้ไม่ได้ได้ผลิบาน จึงได้แต่แหงนคอมองยอดไม้ จินตนาการหน้าตาของดอกตามที่เคยเห็นในหนังสือเอา แลๆ ไป เห็นแล้วต้นที่มีดอกไม้ สวยหวานเสียด้วยชื่อ "แตรชมพู" ลองดูจากในรูป ดอกที่ร่วงสู่พื้นจากสองต้นคนละสียังน่ารักขนาดนี้

เดินๆ ไป ตาก็สอดส่องไปเรื่อย เจอแล้ว "กระดังงาไทย" มีอยู่เป็นทิวแถว ดอกห้อยย้อยเป็นพวง ฉันยังไม่เคยเจอที่ไหนมาก่อน สวยจัง ไม่คิดว่าต้นจะโตขนาดนี้ คงจะมีอายุหลายปี นึกๆ แล้วก็น่าเห็นใจ ที่เราคิดๆ กันว่า คนไม่ค่อยปลูกไม้ไทยๆ กันนัก ยกเว้นแต่คนที่ชอบจริงๆ เพราะต้องใช้เวลาและความอดทนรอคอย บางต้นรอกันจนแก่ (หมายถึงเราแก่) และแต่ละต้นโดยเฉพาะต้นไม้ใหญ่นั้นต้องใช้พื้นที่ ดังนั้นถ้าจะไม่ค่อยปลูกตามบ้านนักก็น่าเห็นใจ แต่ฉันเห็นว่าตามสถานที่ต่างๆ โดยเฉพาะตามสวนสาธารณะ ตามที่สถานราชการ ป่าไม้ โรงเรียน หากส่งเสริมสนับสนุนให้ปลูกไม้ไทยๆ กัน ไม่ให้สูญไป ก็จะเป็นที่ที่มีเสน่ห์ไม่เบา ช่วยให้เยาวชน และคนไทยรู้จักพรรณไม้ไทยๆ ได้เห็นคุณค่าและความงามยิ่งๆ ขึ้น ก็ลองดูกระดังงาในรูปสิ ลองจินตนาการ ต้นสูงๆ มีดอกย้อยเป็นพวงๆ ทั้งต้น จะสวยขนาดไหน
เดินๆ ไป ชมนก ชมไม้ ตามริมสระริมคลองก็จะมีพรรณไม้น้ำนาๆ บัว, อเมซอน, พลับพลึงแดง, พลับพลึงตีนเป็ด, คล้าน้ำช่อห้อย, พุทธรักษา หรือพุทธรักษาด่าง มีให้เห็นเป็นระยะ และมาแวะที่ซุ้มพรรณไม้ในร่ม เสียค่าเข้าชม ๑๐ บาท คุ้มแสนคุ้ม เป็นลักษณะโดมใหญ่ ปลูกพรรณไม้ที่ไม่ต้องการท้าทายแสงแดดจัด ปลูกและดูแลอย่างดี แต่ละต้นจึงดูงามทั้งดอกทั้งใบ ที่นี่ฉันได้รู้จักพรรณไม้ในร่มอีกมากมาย โดยเฉพาะใครที่ชื่นชอบบีโกเนียก็มีพันธุ์หลายหลากให้ชม คล้าหลายชนิด พืชไม้ใบอย่างตระกูลฟิโล, เฟิร์น, แอนทูเรียม, พิศเพลิน, ร่มญี่ปุ่น และไม้พุ่มคลุมดินกลุ่มพรมออสเตรเลีย, พรมญี่ปุ่น, ระฆังทอง, ไม้เลื้อยอย่างพลูฉลุ ราชินีสีทอง ราชินีหินอ่อน พลูลงยา หัวใจแนบ มากมายเยอะแยะให้ชมกันเต็มอิ่ม และฉันได้รู้จักต้นไม้แปลกๆ หลายต้นที่ไม่เคยเห็นมาก่อน อย่าง เนระพูสีไทย หรือค้างคาวดำ, เหยื่อกุรัม, ผักหนามอเมซอน หรือผักหนามอินโดนีเซีย เป็นต้น

เพลิดเพลินกับพรรณไม้ในร่มอยู่นานสองนานยังดูได้ไม่เต็มตา ต้องรีบออกมาเนื่องด้วยยังมีหลายที่ไม่ได้ชม นอกจากพรรณไม้ในร่ม ยังมีโดมพรรณไม้จากโอเอซิส แบบว่าไม้มาจากทะเลทราย จำพวกกระบองเพชรหัวโตเป็นถังๆ ที่เรียกว่าถังทอง แถมต้นสูงใหญ่ยักษ์ ก็มีให้ชม เดินไปอีกหน่อยเข้าชมเพิงปลูกกล้วยไม้ และเฟิร์นกัน กล้วยไม้ก็จะมีทั้งกล้วยไม้ไทย เทศ แคทลียา ฟาแลน กล้วยไม้ป่า นอกจากนี้ก็จะมีไม้นาๆ แซมอยู่ด้วย เสียดายกล้วยไม้ไม่ค่อยมีดอก ถ้าออกดอกสะพรั่งคงจะสวยไม่เบาชื่อเพราะๆ ทั้งนั้น เลยเก็บมาฝากกันไม่ได้มากนัก

เย็นใกล้จะค่ำไม่มีเวลาจะต้องเดินทางกลับแล้วล่ะ เอาไว้ค่อยมาใหม่ เลือกเดินกลับทางใหม่ จะได้ชมนกชมไม้ไปอีกทาง เจอบัวหลวง ทั้งปทุมมา และสัตบุษย์ ก็อดเก็บภาพไม่ได้